Life Actions by Nikos Doulamis & Xenia Georgiadou - Facebook

Life Actions by Nikos Doulamis & Xenia Georgiadou - Facebook
Life Actions by Nikos Doulamis & Xenia Georgiadou - Facebook

Translation

Νυχτερινό Τραγούδι

Νυχτερινό Τραγούδι
Περδικάρης Αντώνης

HPA

HPA
Hellenic Pilots Association

ΠΑΡΟΧΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ & ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΕΠΟΠΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ.

Επισκεψεις

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

...το σκότος της ψυχής....γράφει η Ξένια Γεωργιάδου...




Χρειάζεται παράδειγμα θάρρους και αγωνιστικότητας....στην αντιμετώπιση μιας έξαρσης στην μετάβαση ενός διαφορετικού κόσμου...του κόσμου των αμφιβολιών και της καταπολέμησης του στίγματος για την ψυχική νόσο. Ως εργαζόμενη 6 έτη στην Ψυχική Υγεία άγγιξα την ανάγκη στο πέρασμα της διορατικότητας...έστειλα μήνυμα στη λογική μου...πως είναι μια τόσο δα μικρούλα στιγμή η κόκκινη γραμμή που μας χωρίζει από την έννοια της ψυχικής μας υγείας. «Καμία ψυχιατρική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να έχει επιτυχία χωρίς την ενεργή συμμετοχή της οικογένειας του ασθενή στην προσπάθεια, γι αυτό και οφείλουμε να της παρέχουμε μεγαλύτερη ηθική υποστήριξη». Η απώλεια στη συνείδηση των περισσοτέρων από τους ψυχικά ασθενείς ταυτίζεται με μια μη αναστρέψιμη κατάσταση. 
Φοβάσαι για σένα.....τους γύρω σου.....την τροπή της ξαφνικής σου αλλαγής απο την αιτία της μετατροπής του ψυχισμού σου...που δεν απομακρύνει το φόβο.
Όταν δεν νιώθεις φόβο για μια κατάσταση, τότε αυτή δεν μπορεί να σε βλάψει. Πρέπει βέβαια να θυμάσαι ότι πολύ συχνά σε καταλαμβάνει ο φόβος χωρίς ιδιαίτερη πρόκληση αιτιών..με αποτέλεσμα το υποσυνείδητο να δρα ενάντια στην δύναμη της ψυχής. Εκτός από την ίδια τη νόσο οι ψυχικά ασθενείς έχουν να αντιμετωπίσουν το κοινωνικό στίγμα, την προκατάληψη και το φόβο της κοινωνίας. ... ... Ο άνθρωπος που φέρει τη «σφραγίδα» της ψυχικής ασθένειας αντιμετωπίζεται με φόβο και δυσπιστία στις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις. ... Είναι αλήθεια: Η άγνοια και ο φόβος σημάδεψαν ιστορικά τις ψυχικές ασθένειες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ...είναι μια ΠΑΘΗΣΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ...Συχνά, επίσης, άνθρωποι με ψυχική ασθένεια γίνονται αντικείμενο ακόμη και εκμετάλλευσης η ειρωνείας για το συνάνθρωπο. Οι ψυχικές διαταραχές είναι ασθένειες που χρήζουν άμεσης ιατρικής αντιμετώπισης, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι στην εκδήλωσή τους εμπεριέχονται γενετικοί, βιολογικοί και ψυχοκοινωνικοί παράγοντες οι οποίοι, συνήθως, είναι αντιμετωπίσιμοι. Μόνο μια εκ των ομάδων ατόμων με ψυχικές διαταραχές είναι πιθανόν να είναι επιθετικοί κι αυτό οφείλεται κυρίως στη μη λήψη φαρμακευτικής αγωγής, στην κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ, στην έλλειψη στήριξης κι αποδοχής και στην ακαταλληλότητα της θεραπείας. Η συντριπτική πλειοψηφία, όμως, δε χρησιμοποιεί επιθετικότητα και γενικότερα τα άτομα αυτά, αν συγκριθούν με τον υγιή πληθυσμό, δεν είναι περισσότερο επικίνδυνα. 
«Οι ψυχικές διαταραχές δεν αντιμετωπίζονται μόνες τους ούτε πρέπει να προκαλούν ντροπή. Σε πολλές περιπτώσεις, ο φόβος να «προσυπογράψει» κάποιος τη σοβαρότητα μιας κατάστασης, σε συνδυασμό με το φόβο της απόρριψης από το κοινωνικό ή επαγγελματικό περιβάλλον, δημιουργούν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα κι από την ίδια τη διαταραχή.
Ενδόμυχα, όλοι θέλουμε να ανήκουμε στους «άλλους», τους υγιείς… Την επόμενη φορά, όμως, που θα προσπεράσουμε, θα κρύψουμε, θα περιθωριοποιήσουμε, θα χλευάσουμε, θα καταδικάσουμε μιαν «Άννα», ας αναλογιστούμε πρώτα πόσο τι ωραίο πλάσμα είναι ο άνθρωπος, όταν είναι πράγματι άνθρωπος! (Μένανδρος)»

Η αρνητική κοινωνική στάση καθώς και αποδοχή της νόσου δημιουργεί προβλήματα στην πρόληψη, στην αντιμετώπιση και στην αποκατάσταση των ανθρώπων με ψυχικές διαταραχές. Συγκεκριμένα εκείνοι που αντιμετωπίζουν κάποιες δυσκολίες στη ζωή τους συχνά τρομοκρατούνται μπροστά στην ιδέα πως μπορεί να πάσχουν από ψυχολογικές διαταραχές. Το χειρότερο είναι πως σχεδόν ποτέ δε ζητούν βοήθεια από ειδικούς μιας και θεωρούν πως η διαπίστωση μιας τόσο σοβαρής κλινικής εικόνας αποτελεί την αρχή του τέλους για την σοβαρότητα της κατάστασής τους. Το αποτέλεσμα συντριπτικό για τις περιπτώσεις της ταχείας επιδείνωσης η εξέλιξης της νόσου σε σπάνιες μορφές. Χωρίς να λαμβάνουν την πολύτιμη βοήθεια στη φάση της πρόληψης ειδικότερα των πιο σοβαρών καταστάσεων. Επίσης, όσοι ήδη αντιμετωπίζουν κάποια ψυχοπαθολογία αποφεύγουν να τη γνωστοποιήσουν και να τη συζητήσουν στο συγγενικό, κοινωνικό και εργασιακό τους περιβάλλον φοβούμενοι πως η απόρριψη και το στίγμα θα αποτελέσουν την αυτοκαταστροφική τους πορεία. «Απόρριψη»...βαρύς ο όρος.... «Στίγμα» οριακό το συναίσθημα αντιμετώπισης στην εκδήλωση της έκφρασης... Σαν αποτέλεσμα ο ψυχικά ασθενής διακόπτει πολλές από τις σχέσεις του και στερείται τους δικούς του ανθρώπους στη φάση που τους έχει πιο πολύ ανάγκη από ποτέ. Κι εκεί απλά ανοίγουν οι πόρτες για τη μετάβαση στην πορεία της δυναμικής για την προσπάθεια να επιστρέψει στις παλιές του ασχολίες. Συχνά αντιμετωπίζει τους συνανθρώπους του εγκλωβισμένος σε βαθειές σκέψεις απέναντί τους και νιώθει να τον ακολουθεί η ανασφάλεια και το στίγμα του ασθενή. Έτσι, μια προσωρινή διαταραχή μπορεί να του δώσει μια μόνιμη αρνητική κοινωνική ταυτότητα που διαπερνά όχι μόνο τη δικιά του ζωή αλλά και τη ζωή των συγγενικών του προσώπων. Τα όρια είναι δυσδιάκριτα, αρκετές φορές ασαφή και δεν δικαιολογούν την περιθωριοποίηση των ψυχικά ασθενών από τους υγιείς αφού πολύ εύκολα κάποιος μπορεί να μεταβεί στο σημείο της κόκκινης κλωστής για την απέναντι όχθη. Αυτή η απομάκρυνση από το κοινωνικό σύνολο, ίσως κάπου εκεί να ενδυναμώνει την αίσθηση ομοιογένειας της κοινωνίας μας, αλλά και να εμποδίζει την πρόληψη όσο και την αποκατάσταση αυτών που αντιμετωπίζουν ψυχολογικές διαταραχές, συμβάλλοντας στη δυστυχία...και τονίζοντας την «κοινωνική περιφρόνηση».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου